(Ciąg dalszy artykułu...)
W życiu Stanisława Kopystyńskiego (1893−1969) można wyróżnić dwa zasadnicze okresy: jarosławski – od urodzenia do 1946 roku (z przerwą na studia w Krakowie), i wrocławski, kiedy jako jeden z pionierów zaangażował się w organizowanie szkolnictwa artystycznego.
W pierwszym okresie, po ukończeniu Gimnazjum Klasycznego w 1911 roku, Kopystyński opuścił Jarosław, by rozwijać zainteresowania plastyczne w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych. Był uczniem w pracowni Jacka Malczewskiego aż do zawieszenia studiów w 1914 roku, gdy został wcielony do armii austriackiej. Od 1917 roku kontynuował studia pod okiem Stanisława Dębickiego. Był też uczestnikiem odrębnego kursu grafiki. Po ukończeniu studiów młody artysta powrócił do Jarosławia, gdzie oddał się pracy pedagogicznej i artystycznej jako członek Związku Plastyków Okręgu Krakowskiego. Dodatkowym zajęciem zarobkowym było projektowanie witraży i malowanie kościelnych polichromii. Mimo różnych eksperymentów i prób opracowywania płótna w nowy sposób, długo pozostawał pod wpływem doświadczeń wyniesionych z uczelni. Oddalenie od ważnych centrów kultury i brak ożywczych kontaktów z nowymi prądami w sztuce skutkowały pewną zachowawczością prac owego okresu. W trudny czas wojny nie zaniechał aktywności twórczej, a prezentowaną pracą z tego okresu jest drzeworyt barwny na japońskiej bibułce – przejmujący i oczywisty w swej wymowie "Tryptyk", wyrażający powszechne odczucia i oczekiwania. Zachowane drewniane matryce dzieła nie są niestety kompletne. W czasie wojny Kopystyński odegrał ważną rolę w organizowaniu podziemnego nauczania w okręgu jarosławskim, a po jej zakończeniu od podstaw organizował Liceum Budowlane. W uznaniu zasług artysty dla miasta jednej z ulic nadano jego imię.
Już w 1946 roku za namową Eugeniusza Gepperta Kopystyński przeniósł się z rodziną do Wrocławia, gdzie współorganizował PWSSP. Prowadził kursy przygotowawcze i rekrutację na pierwszy rok studiów. W następnym roku uzyskał zgodę Ministerstwa Kultury i Sztuki na utworzenie Państwowego Liceum Sztuk Plastycznych, którego został pierwszym dyrektorem i wieloletnim pedagogiem, uwielbianym przez młodzież ''Dziadkiem''. Dawne liceum funkcjonuje dziś jako Zespół Szkół Plastycznych imienia Stanisława Kopystyńskiego.
Okres wrocławski szczególnie zaważył na drodze twórczego rozwoju, gdyż pozwolił na przyspieszone zmiany w artystycznej wypowiedzi i wypracowanie rozpoznawalnego stylu z soczystą, choć pogodną paletą i konsekwentnie przemyślaną kompozycją malarskich dzieł. To okres wytężonej pracy tak nauczyciela, jak i artysty. Uczestniczył niemal we wszystkich wystawach okręgowych wrocławskiego ZPAP i wielu ogólnopolskich, w tym wspólnie z innymi członkami Grupy 8. Miał też wystawy indywidualne. Jubileuszowa, podsumowująca 50-lecie pracy twórczej, odbyła się w 1967 roku w Muzeum Śląskim. W katalogu do wystawy Kazimierz Rainczak pisał: Twórczość plastyczna Stanisława Kopystyńskiego przebiegała płynnie, harmonijnie... Jedna cecha dominuje w całej twórczości Kopystyńskiego: łagodność. Bez względu na to, czy obraz jest traktowany ekspresyjnie, czy dominuje w nim statyka, nastrój jest zawsze pogodny.
Krzysztof Szczerbiński